dr Michał Makos

Uniwersytet Warszawski

Wydział Geologii/IGP/Zaklad Geologii Klimatycznej

Zainteresowania badawcze.

Glacjologia, klimatologia, geoekologia obszarów wysokogórskich

Publikacje o tematyce tatrzańskiej

Makos, M. & Nowacki, Ł. 2009: Reconstruction of the LGM glaciers surface based on mapping of glacial trimlines (in Polish). Przegląd Geologiczny 57 (1), 72-79.

Makos, M., Nitychoruk, J., 2011. Last Glacial Maximum climatic conditions in the Polish part of the High Tatra Mountains (Western Carpathians). Geological Quarterly 55, 253-268.

Makos, M., Nitychoruk, J. & Zreda, M. 2012: Deglaciation chronology and paleoclimate of the Pięciu Stawów Polskich/Roztoki Valley, High Tatra Mountains, Western Carpathians since the Last Glacial Maximum, inferred from 36Cl exposure dating and glacier-climate modelling, Quaternary International, in press.

Makos, M., Nitychoruk, J. & Zreda, M. 2012: The Younger Dryas climatic conditions in the Za Mnichem Valley (Polish High Tatra Mountains) based on exposure-age dating and glacier-climate modelling, Boreas, in press

Prowadzone badania

  • Klimat Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glaciału (2014)
    Celem niniejszego projektu jest rekonstrukcja warunków klimatycznych na północnym skłonie Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i w późnym glacjale (26000 – 11700 lat temu). Okres ten miał miejsce podczas Morskiego Stadium Izotopowego 2. Naszym zamiarem jest określenie warunków klimatycznych na podstawie rekonstrukcji paleolodowców. Warunki klimatyczne odnoszą się zawsze do określonego interwału czasowego, a jeżeli są oparte na podstawie rekonstrukcji paleoglacjologicznej wówczas charakteryzują okres, kiedy lodowiec znajdował się w stanie stabilnym. Taki lodowiec jest w stanie formować moreny czołowe i boczne a także aktywnie abradować podłoże skalne w obrębie cyrków i żłobów lodowcowych. Dlatego określenie czasu stabilizacji lodowca jest możliwe poprzez datowanie wieku ekspozycji form akumulacji i erozji lodowcowej, co w konsekwencji umożliwi nam odtworzenie przebiegu deglacjacji obszaru badań. Otrzymane dane dadzą podstawy do skorelowania warunków klimatycznych podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glacjału w Tatrach Polskich z innymi obszarami górskimi w Europie.
  • Klimat Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glaciału (2013)
    Celem niniejszego projektu jest rekonstrukcja warunków klimatycznych na północnym skłonie Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i w późnym glacjale (26000 – 11700 lat temu). Okres ten miał miejsce podczas Morskiego Stadium Izotopowego 2. Naszym zamiarem jest określenie warunków klimatycznych na podstawie rekonstrukcji paleolodowców. Warunki klimatyczne odnoszą się zawsze do określonego interwału czasowego, a jeżeli są oparte na podstawie rekonstrukcji paleoglacjologicznej wówczas charakteryzują okres, kiedy lodowiec znajdował się w stanie stabilnym. Taki lodowiec jest w stanie formować moreny czołowe i boczne a także aktywnie abradować podłoże skalne w obrębie cyrków i żłobów lodowcowych. Dlatego określenie czasu stabilizacji lodowca jest możliwe poprzez datowanie wieku ekspozycji form akumulacji i erozji lodowcowej, co w konsekwencji umożliwi nam odtworzenie przebiegu deglacjacji obszaru badań. Otrzymane dane dadzą podstawy do skorelowania warunków klimatycznych podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glacjału w Tatrach Polskich z innymi obszarami górskimi w Europie.
  • Klimat Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glaciału (2012)
    Celem niniejszego projektu jest rekonstrukcja warunków klimatycznych na północnym skłonie Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i w późnym glacjale (26000 – 11700 lat temu). Okres ten miał miejsce podczas Morskiego Stadium Izotopowego 2. Naszym zamiarem jest określenie warunków klimatycznych na podstawie rekonstrukcji paleolodowców. Warunki klimatyczne odnoszą się zawsze do określonego interwału czasowego, a jeżeli są oparte na podstawie rekonstrukcji paleoglacjologicznej wówczas charakteryzują okres, kiedy lodowiec znajdował się w stanie stabilnym. Taki lodowiec jest w stanie formować moreny czołowe i boczne a także aktywnie abradować podłoże skalne w obrębie cyrków i żłobów lodowcowych. Dlatego określenie czasu stabilizacji lodowca jest możliwe poprzez datowanie wieku ekspozycji form akumulacji i erozji lodowcowej, co w konsekwencji umożliwi nam odtworzenie przebiegu deglacjacji obszaru badań. Otrzymane dane dadzą podstawy do skorelowania warunków klimatycznych podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glacjału w Tatrach Polskich z innymi obszarami górskimi w Europie.