Tematy badań naukowych realizowanych na terenie Tatr

  • Kierownik: Marta Pufelska
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Wpływ ścieków odprowadzanych ze schronisk turystycznych na jakość wód potoków - odbiorników tych ścieków na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego.

    W czasach dynamicznego rozwoju turystyki masowej konieczne jest uchronienie terenów najcenniejszych przyrodniczo, do których zaliczany jest Tatrzański Park Narodowy, od nadmiernej degradacji spowodowanej antropopresją. By do niej nie dopuścić, wskazany jest stały monitoring wpływu obecności i działalności człowieka na tych obszarach. Jednym z zagadnień wymagających szczegółowej analizy jest wpływ zrzutu ścieków pochodzących ze schronisk turystycznych na chemizm wód potoków, do których ścieki te są odprowadzane. Efektem realizacji proponowanych badań będzie praca licencjacka.
  • Kierownik: mgr Kamil Szczepka
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    Wpływ przestrzennego zróżnicowania siedliska na dostosowanie osobników u Veratrum lobelianum.

    Problem przestrzennego zróżnicowania siedliska leży u podstaw obecnie dyskutowanego modelu regulacji liczebności populacji, podsumowanego przez Rodenhausa i in. 1997 r., zakładającego wpływ regulujący siedliska na dynamikę populacji w zależności od stopnia ekspansji populacji w przestrzeni, bez efektu density-dependence. O ile testy tego modelu na zwierzętach są coraz częściej publikowane w najlepszych czasopismach, ciągle brak badań opartych na roślinach. Siedliska ekstremalne – wysokie góry oferują możliwość zbadania tego zjawiska, gdyż na niewielkiej przestrzeni dochodzi do silnego zróżnicowania warunków. Dodatkowym atutem badań jest ich prowadzenie na chronionym gatunku, co przyczyni się do lepszej ochrony w przyszłości.
  • Kierownik: dr hab. inż. Sylwia Tomecka-Suchoń
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Badanie utworów morenowych Tatr metodami geofizycznymi

    Wykonanie pomiarów kilkoma metodami geofizycznymi, dla wykluczenia ewentualnych błędów pomiarowych i interpretacyjnych.
  • Kierownik: prof. dr hab. Evzen Stuchlík
    Biologicke centrum Akademie ved Ceske republiky
    Rok: 2014.

    Rozlišení vlivů změn v chemismu prostředí a klimatu na biogeochemické procesy a biodiversitu přírodních půd a vod alpinského pásma. Disentangling the effects of changing environmental chemistry and climate on biogeochemistry and biodiversity of natural a

    Environmenální chemie, alpinské ekosystémy, zotavování z acidifikace, změna klimatu, biodiversita Environmental chemistry, alpine ecosystems, recovery from acidification, climate change, biodiversity
  • Kierownik: Paulina Kotlarek
    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Rok: 2014.

    Kompas geologiczny vs. aplikacje mobilne

    Działalność badawcza na terenie Tatr związana będzie z porównaniem zastosowania aplikacji mobilnych do tradycyjnego kompasu geologicznego. Kompasy geologiczne jako bardzo precyzyjne urządzenia są drogie i nie każdy może sobie na nie pozwolić. Darmowe aplikacje stanowią więc łakomy kąsek dla każdego geologa, studenta jak i amatora geologii. Dzięki dobrze rozpoznanej budowie geologicznej Tatr stanowią one dobry poligon doświadczalny dla porównania pomiarów biegu i upadu warstw skalnych jak i struktur linijnych widocznych gołym okiem wykonanych tradycyjnym kompasem geologicznym oraz aplikacjami na smarthphony, takimi jak RockLogger i ClinoMove. Badania będą polegać na wykonaniu 300 punktowych pomiarów, każdy kompasem oraz smartphonem przy użyciu dwóch różnych aplikacji. Następnie przy użyciu metod statystycznych pomiary zostaną porównane.
  • Kierownik: prof. dr hab. Jerzy Nitychoruk
    Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
    Rok: 2014.

    Monitoring temperatury i wilgotności w głównych dolinach Tatr Wysokich. Pomiary zmian powierzchni lodowczyków tatrzańskich.

    Informacja na temat współczesnych zmian klimatycznych w Tatrach pochodzi z niezbyt wielu stacji meteorologicznych. Brak jest profili zmian temperaturowych przez całe doliny tatrzańskie. Kilka lat temu zainstalowano czujniki w tym celu i w tym roku konieczny jest odczyt zebranych danych. Bardzo ciekawych danych o zmianach klimatu dostarcza obserwacja zmian powierzchni lodowczyków tatrzańskich. Te dane były zbierane przez dr Andrzeja Wiślińskiego z zespołem przez ostatnie 33 lata. Planowana jest kontynuacja jego prac.
  • Kierownik: Piotr Szczuka
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Zastosowanie metody młotka schmidta do oceny wieku względnego moren czołowych i pokryw gruzowych W Dolinie Pięciu Stawów Polskich

    Określenie stosowalności metody Młotka schmidta do oceny wieku względnego moren czołowych i pokryw gruzowych i odniesienie uzyskanych wyników do datowań metodą pierwiastków kosmogenicznych
  • Kierownik: dr Wojciech Mróz
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    „Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000 - faza czwarta”

    Badania będą obejmować powtózenie badań ba transketach monitoringowych dla siedlisk przyrodniczych: - 91Q0 (reliktowe laski sosnowe) - 2 stanowiska - 8160 (Podgórskie i wyżynne rumowiska wapienne) - 5 stanowisk
  • Kierownik: Sara Krówczyńska
    Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu
    Rok: 2014.

    Zmiany krajobrazowe górskich szlaków turystycznych. W wyniku użytkowania turystycznego w świadomości użytkowników na przykładzie Doliny Gąsienicowej.

    Próba ustalenia świadomości osób badanych (turystów) w zakresie interakcji człowiek-środowisko.
  • Kierownik: dr inż. Bożena Gołębiowska
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Mineralizacja w Tatrach Zachodnich

    Charakterystyka mineralizacji w Tatrach Zachodnich.
  • Kierownik: prof. dr hab. inż. Andrzej Pachuta
    Politechnika Warszawska
    Rok: 2014.

    Badania geodynamiczne na obszarze Tatr i Pienin

    Na obszarze Polskich Tatr założono w latach 90-tych XX wieku 2 punkty geodezyjne (Kasprowy Wierch i Hala Gąsienicowa, na których wykonywane są obserwacje GNSS. Jednocześnie wykonywane są pomiary na punktach w Pieninach oraz przez geodetów słowackich pomiary na punktach geodezyjnych w Tatrach Słowackich
  • Kierownik: Agnieszka Ząbek
    Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
    Rok: 2014.

    Porównanie budowy geomorfologicznej części polodowcowej i niepolodowcowej potoku Kościeliskiego

    Zbadanie potoku Kościeliskiego, opis i porównanie cech części polodowcowej i niepolodowcowej badanego potoku
  • Kierownik: dr hab. Michał Ronikier
    Polska Akademia Nauk
    Rok: 2014.

    DRYADE: Złożone interakcje ekologiczne w kontekście zmian klimatu: zastosowanie technologii sekwencjonowania nowej generacji w badaniach historii i procesów adaptacyjnych układu powiązanych ewolucyjnie organizmów arktyczno-alpejskich

    Zrozumienie wpływu długofalowych zmian klimatu na kształtowanie przestrzennych zasięgów gatunków oraz ewolucję interakcji ekologicznych stanowi jeden z fundamentalnych problemów biologii. W ramach projektu DRYADE prowadzone będą badania dobrze zdefiniowanego układu organizmów arktyczno-alpejskich obejmującego roślinę, grzyba oraz owada - powiązanych ścisłą i obligatoryjną interakcją ekologiczną. Są to: (i) dębik ośmiopłatkowy Dryas octopetala, jeden z kluczowych gatunków roślin arktyczno-alpejskich; (ii) Rhizomarasmius epidryas, grzyb saprobiontyczny obligatoryjnie związany z Dryas; (iii) Stigmella dryadella, pasożytniczy motyl obligatoryjnie związany z Dryas. W oparciu o innowacyjną technologię sekwencjonowania nowej generacji, projekt ma na celu poznanie historii ewolucyjnej poszczególnych gatunków oraz dynamiki wzajemnych oddziaływań w skali badanego układu ekologicznego. Projekt DRYADE (PSPB-161-2010) jest finansowany w ramach Polsko-Szwajcarskiego Programu Badawczego w latach 2012-2015.
  • Kierownik: mgr inż. Józef Charkot
    Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka
    Rok: 2014.

    Górnictwo i hutnictwo karpackie oraz jego związki z działalnością salin wielicko - bocheńskich

    Współpraca gospodarcza pomiędzy ośrodkami górniczo- hutniczymi w Karpatach i kopalniami soli w Wieliczce i Bochni rozwijała się od średniowiecza do końca XIX w. Kosztowne i intensywne prace poszukiwawcze prace prowadzone były po I rozbiorze Polski przez władze austriackie i wspierane ze środków uzyskiwanych z produkcji soli. Korzystano również z wiedzy i doświadczenia ówczesnej kadry technicznej zatrudnionej w salinach wielicko - bocheńskich. Różnorodne produkty zakładów w Kuźnicach miały zastosowanie w działalności górniczej. Problematyka powyższa nie została dotychczas w pełni zbadana, w szczegółności technika prowadzenia robót poszukiwawczych, eksploatacyjnych i zabezpieczających w dostępnych jeszcze wyrobiskach górniczych na obszarze polskich Tatr.
  • Kierownik: mgr Krzysztof Recielski
    Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk o Ziemi
    Rok: 2014.

    Dokumentacja geologiczno - przyrodnicza jaskiń z obszarów: Tatry Zachodnie - w tym Wąwóz Kraków, Tomanowa, Żar, Smreczyński Wierch.

    Inwentaryzacja oraz sporządzenie dokumentacji geologiczno - przyrodniczej jaskiń z obszaru Tatr Zachodnich: Wąwóz Kraków, Tomanowy Grzbiet, Żar, Smreczyński Wierch.
  • Kierownik: mgr inż. Agnieszka Tkaczyk
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Projekt ścieżki edukacji przyrodniczej na drodze do Kuźnic i po Kuźnicach w ramach pracy magisterskiej na kierunku architektura krajobrazu

    Projekt ma być kontynuacją istniejącej ścieżki w Centrum Edukacji Przyrodniczej przy ul. Chałubińskiego. Ścieżka ma pełnić funkcję edukacyjną w zakresie poznawania i ochrony przyrody Tatr, a także bezpieczeństwa w górach.
  • Kierownik: mgr Marlena Kycko
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Teledetekcyjne badania uszkodzeń roślinności w Tatrzańskim Parku Narodowym.

    Ocena stanu kondycyjnego roślinności Tatrzańskiego Parku Narodowego. Analiza szaty roślinnej i cech fizjologicznych wybranych gatunków roślin narażonych na wydeptywanie. Weryfikacja terenowa wykonanej klasyfikacji zbiorowisk roślinnych na obszarze TPN. Satelitarna mapa uszkodzenia roślinności Tatrzańskiego Parku Narodowego.
  • Kierownik: Paulina Radecka
    Uniwersytet Śląski w Katowicach
    Rok: 2014.

    Rozmiary i dynamika stoków usypiskowych w Dolinie Pięciu Stawów Polskich w Tatrach.

    Rozmiary i dynamika stoków usypiskowych w Dolinie Pięciu Stawów Polskich w Tatrach. Badania zostaną przeprowadzone metodą lichenometryczną.
  • Kierownik: dr hab. Piotr Górski
    Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
    Rok: 2014.

    Wątrobowce wyleżysk śnieżnych Tatr – studium florystyczno-ekologiczne

    Problematyka badawcza projektu dotyczy reakcji roślin (głównie wątrobowców i tworzonych przez nie zbiorowisk roślin zarodnikowych) na powstanie skrajnie niekorzystnych warunków do wegetacji, jakie tworzą się w obszarze wysokogórskim na skutek silnego skrócenia okresu wegetacji.
  • Kierownik: dr Paweł M. Owsianny
    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Rok: 2014.

    Bruzdnice (Dinoflagellata) i złotowiciowce (Synurophyceae i Chrysophyceae): biogeografia, taksonomia i indykacja współczesnych i przeszłych cech siedlisk wodnych Tatr

    W pierwszej połowie XX w. bruzdnice tego obszaru były przedmiotem szczegółowych badań taksonomiczno-fitogeograficznych Prof. Jadwigi Wołoszyńskiej. Badaczka ta opisała zarówno taksony nowe dla nauki, jak i bardzo rzadko opisywane w literaturze do czasów współczesnych. W związku z problematycznym ujęciem taksonomicznym niektórych gatunków, zwłaszcza należących do rodzin Gymnodiniaceae i Woloszynskiaceae [12] (jak np. Gymnodinium tatricum Woloszyńska 1919 i Gyrodinium pascheri (Suchlandt) Schiller 1933 sensu Wołoszyńska 1937 [7], uznanych przez Popovskýego i Pfiester [13] za synonimy Woloszynskia pascheri (Suchlandt) von Stosch 1973), konieczne jest dalsze prowadzenie terenowych w celu odszukania taksonów zgodnych z opisami Wołoszyńskiej. W przypadku ich odnalezienia przewiduje się przeprowadzenie szczegółowych studiów taksonomicznych w oparciu o współczesne metody morfologiczno-molekularne. Wcześniejszy projekt w Tatrzańskim Parku Narodowym, realizowany w ramach pierwszej części grantu NCN (N N305 273840 pod tytułem „Bruzdnice (Dinoflagellata) jako wskaźniki wybranych cech siedlisk słodkowodnych - analizy współczesne i paleoekologiczne”), skończył się w maju b.r. Projekt ten skutkował pobraniem materiału z kilku stanowisk, ze szczególnym uwzględnieniem Morskiego Oka. Badania dotyczyły w szczególności poszukiwania gatunków wcześniej opisanych przez profesor Jadwigę Wołoszyńską (1916, 1919a,b, 1935, 1936, 1952 ) w szczególności seria artykułów „Glony jezior i młak tatrzańskich”). Pobrany materiał dotyczył w zwłaszcza Peridinium tatricum Wołoszyńska 1916 oraz Gymnodinium limneticum Wołoszyńska 1935. Obydwa gatunki podlegają obecnie rewizji taksonomicznej (prace w druku). Pierwszy z gatunków zostanie zakwalifikowany do rodzaju Parvodinium S. Carty 2008, drugi natomiast wymaga dalszych badań genetycznych, które skutkować będą prawdopodobnie powołaniem nowego rodzaju bruzdnic. Takson ten został przekazany do dalszych badań genetycznych we współpracy z Uniwersytetem Ludwig-Maximiliana w Monachium, Niemcy. Obydwa gatunki są jednymi z (przynajmniej okresowo) dominujących w jeziorach tatrzańskich, a więc są istotnymi elementami rozpoznania zasad funkcjonowania pętli troficznych w tych zbiornikach (!). Na podstawie badań już tych dwóch gatunków widać, także że dalsze badania taksonomiczno-ekologiczne są konieczne - nie tylko dla poznania różnorodności organizmów samych Tatr, ale także w szerszym światowym kontekście rozpoznania bruzdnic. Niezbędny jest pobór powierzchniowych osadów dennych, które zawierają formy przetrwalne, by wyhodować bruzdnice w laboratorium i poddać je analizom filogenetycznym. Jest to szczególnie istotne w kontekście włączenia większości gatunków opisanych przez Wołoszyńską jako synonimów innych, a obecne badania pokazuja, że ich status jest autonomiczny (dla niektórych być może nawet endemiczy dla Tatr, a przynajmniej zasięg gatunków nie jest znany). Podobne przesłanki przyświecają dalszym eksploracjom złotowiciowców.
  • Kierownik: dr hab. inż. Bogdan Jaroszewicz
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Endozoochoryczne rozprzestrzenianie nasion przez kozicę

    Większość roślin jest zdolna do przemieszczania się i migracji na większe odległości jedynie jako nasiona lub propagule wegetatywne. Część gatunków wykształciła mechanizmy autochoryczne, pozwalające na rozprzestrzenianie nasion dzięki ich mechanicznemu rozrzucaniu przez sprężyste elementy owocu (ballochoria), jednak pozwalają one na rozprzestrzenianie nasion na stosunkowo niewielkie odległości nie przekraczające kilku metrów (Podbielkowski 1995). Daleki transport nasion, na odległości przekraczające kilkadziesiąt metrów, jest możliwy w przypadku nasion zaopatrzonych w morfologiczne przydatki (haczyki, kolce, skrzydełka, komory powietrzne) umożliwiające ich przenoszenie przez wiatr, wodę, epizoochorycznie przez wektory zwierzęce, itp. Zwierzęta odgrywają istotną rolę w rozprzestrzenianiu propagul roślin wewnątrz ekosystemów, często umieszczając je w specyficznych mikrosiedliskach, sprzyjających późniejszemu rozwojowi rośliny (Jordano i Schupp 2000). Zwierzęta o dużej mobilności (ptaki, ssaki) są istotnymi wektorami propagul na duże odległości: pomiędzy izolowanymi płatami ekosystemów i ich kompleksami (Bonn 2004). Przypuszcza się także, że zwierzęta odegrały istotną rolę w procesie rekolonizacji Europy i Ameryki Północnej przez rośliny po ustąpieniu ostatniego zlodowacenia (Cain i in. 1998), a prawdopodobnie i w poprzednich interglacjałach. Wiele gatunków roślin wydaje nasiona, które nie posiadają widocznych morfologicznych przystosowań do dalekiego transportu. Są to z reguły nasiona o kształcie zbliżonym do kulistego, twardej okrywie nasiennej i stosunkowo małych rozmiarach. Nasionom takim często przypisuje się zdolność do długotrwałego przelegiwania w glebie, gdzie tworzą trwałe banki nasion (Thompson i in. 1998). Janzen (1984) na podstawie badań nad rozprzestrzenianiem nasion w tropikach, postawił jednak odmienną hipotezę. Jego zdaniem nasiona o takich cechach są przystosowane do endozoochorii: niewielkie rozmiary i zbliżony do kulistego kształt nasion pozwala im uniknąć zmiażdżenia między zębami w czasie przeżuwania pokarmu przez zwierzę, a gruba i twarda okrywa nasienna skutecznie zabezpiecza je przed kwasami trawiennymi w trakcie przechodzenia przez przewód pokarmowy. Rzeczywiście gatunki roślin o takich nasionach stanowią zwykle co najmniej 50% wśród gatunków rozprzestrzenianych endozoochorycznie przez dużych roślinożerców (np. Cosyns i in. 2005, Eycott i in. 2007, Jaroszewicz i in. 2013), a przejście nasion przez przewód pokarmowy zwierząt może ułatwiać ich kiełkowanie (Traveset 1998). Kozica nie była dotychczas obiektem badań nad endozoochorią, jednak skoro wszystkie inne krajowe zwierzęta kopytne rozprzestrzeniają nasiona wielu gatunków roślin, należy przypuszczać, że również kozica odgrywa w ekosystemie rolę wektora nasion.
  • Kierownik: dr Ewa Posz
    Śląski Uniwersytet Medyczny
    Rok: 2014.

    „Zjawisko cykliczności u Euphrasia minima Jacq. i Euphrasia picta Wimm. – monitoring stanowisk. Porównanie populacji taksonów krytycznych E. minima i E. picta z polskiej części Karpat i Sudetów”

    Ze względu na ogromną zmienność w obrębie poszczególnych gatunków, znaczną liczbę mieszańców międzygatunkowych i nakładanie się zasięgów, rodzaj Euphrasia stwarza duże problemy w identyfikacji taksonów. Dodatkowe utrudnienia powoduje znaczny udział form nietypowych, będących najprawdopodobniej efektem półpasożytniczego sposobu odżywiania się. Zjawiska te, często przyczyniają się do znacznego zróżnicowania morfologicznego nawet w obrębie jednej populacji. Cykliczne wahania liczebności populacji, aż do występującej niekiedy nawet kilka lat całkowitej jej absencji oraz występowanie różnych morfotypów na tym samym stanowisku w różnych latach, utrudniają badania nad rozmieszczeniem przedstawicieli tego rodzaju w Polsce. Niebędne jest zbadanie kondycji populacji na stanowiskach na terenie TPN, które były odnalezione w czasie wcześniejszych badań. Mnogość koncepcji gatunku i propozycji taksonomicznych przygotowanych przez badaczy tego rodzaju na świecie, doprowadziła do zamieszania w zbiorach zielnikowych i funkcjonowania ogromnej liczby synonimów. Ogromne kontrowersje dotyczą m. in. taksonów E. minima Jacq., E. tatrae Wettst. oraz E. corcontica (Smejkal) Smejkal et Dvoráková, E. frigida Pugsl. Przeprowadzone przy użyciu metod taksonomii klasycznej i numerycznej (analiza fenetyczna) badania wykazały ogromną zmienność wewnątrzgatunkową w obrębie E. picta oraz E. minima (=E. tatrae i E. corcontica). Podawane przez Wettsteina cechy nie są konserwatywne, a ich zakres zmienności jest bardzo duży (różne morfo typy). Problematyka ta została szeroko przebadana przez autorkę projektu, zrewidowano materiał typowy dostępny w herbariach (BM, BRMU, CGE, KPRA, PRC, BM, W, WU). Metodami klasycznymi zrewidowano materiał zielnikowy dostępny w Polsce (AJK, BIL, BSG, BYDG, GDMA, KRA, KRAM, KRFB, KTC, KTU, LBL, LOD, MGS, OLTC, POZ, POZG, POZNB, RPNH, SLTC, SOSN, SZUB, TRN, UGDA, WA, WAUF, WSRP, WRSL, ZAMU, ZTS) oraz przeprowadzono badania terenowe i zbiór materiału roślinnego na terenie polskiej części Karpat (Babia Góra, Bieszczady, Tatry) oraz Sudetów (Karkonosze). Przyjęte założenia taksonomiczne wymagają potwierdzenia za pomocą dodatkowych badań z wykorzystaniem technik cytogenetycznych. Brak jest w dostępnej literaturze danych dotyczących genetycznego podłoża omawianej zmienności. Badania nad rodzajem Euphrasia w Polsce prowadzone są od roku 2001 (przewód doktorski, grant KBN 2P04G02427, Grant wewnętrzny UJ WRBW/BiNoZ/23/2008, AT-TAF-4826 SYNTHESYS EU, 2008-2009) na terenie Tatr od roku 2003. W pracach redaktorskich znajduje się monografia rodzaju, zawierająca propozycję taksonomiczną dla rodzaju, klucz do oznaczania gatunków, szczegółowe opisy każdego taksonu oraz mapy ich rozmieszczenia na terenie Polski. Napotkane problemy taksonomiczne sprawiły, że niektóre z gatunków zostały ujęte w opracowaniu szeroko i możliwe będzie w toku dalszych badań wyróżnienie dalszych jednostek taksonomicznych.
  • Kierownik: mgr Anna Jagiełło
    GisPartner Sp. z o.o.
    Rok: 2014.

    Inwentaryzacja terenowa urządzeń wodnych typu: MEW, zabudowa poprzeczna, stawy rybne na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego.

    Opracowanie przestrzenne zebranych danych dotyczących presji antropogenicznych na wody Tatrzańskiego Parku Narodowego m. in. w celu opracowania Warunków korzystania z wód przez Dyrektora RZGW w Krakowie.
  • Kierownik: dr Michał Węgrzyn
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    "Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk przyrodniczych Natura 2000 - faza czwarta" - monitoring zarośli kosodrzewiny 4070 na terenie Tatr

    Tematem badań jest przeprowadzenie monitoringu przyrodniczego siedliska zarośli kosodrzewiny na terenie Doliny Pięciu Stawów w Tatrach. Monitoring tego siedliska jest prowadzony na tzw. stanowiskach monitoringowych, stanowiących łatwy do wyodrębnienia w terenie, wskazany na mapie topograficznej ciągły fragment przestrzeni przyrodniczej. Zarośla kosodrzewiny 4070 jako siedlisko cenne przyrodniczo objęte jest monitoringiem na terenie Tatr od roku 2006. Obecne badania są powtórzeniem oceny stanu zachowania siedliska na wybranych już w roku 2006 i 2007 stanowiskach. Ocenie podlegać będzie przede wszystkim stan zachowania siedliska jego struktura oraz perspektywy ochrony.
  • Kierownik: inż. Magdalena Ziułek
    Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
    Rok: 2014.

    Zbiorowiska ziołorośli w Dolinie Olczyskiej

    Badanie będzie się skupiało na inwentaryzacji zbiorowisk ziołorośli na terenie doliny Olczyskiej.
  • Kierownik: dr inż. Agnieszka Ważna
    Uniwersytet Zielonogórski
    Rok: 2014.

    Wpływ oddziaływań antropogenicznych na strukturę populacji drobnych ssaków Micromammalia w ekosystemach wysokogórskich

    Ekologia populacji drobnych ssaków Micromammalia jest uwarunkowana środowiskiem, w którym występują. Wpływ na strukturę populacji mają różnego typu oddziaływania antropogeniczne np. wypas owiec. Celem badań jest poznanie wybranych aspektów ekologii gatunków drobnych ssaków występujących w Tatrach.
  • Kierownik: dr hab. Michał Gradziński
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Sedymentacja mezozoicznych i kenozoicznych osadów węglanowych Karpat wewnętrznych

    Planowane badania zmierzają do kompleksowego rozpoznania facjalnego zróżnicowania i mechanizmów sedymentacji wybranych osadów węglanowych Tatr.
  • Kierownik: dr Krzysztof Pałka
    Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
    Rok: 2014.

    Badania nad bionomią Crambidae (Lepidoptera)w Polsce

    Catoptria furcatellus i Eudonia vallesialis występują w Polsce tylko w Tatrzańskim Parku Narodowym. Poznanie ich bionomii oraz morfologii stadiów rozwojowych umożliwi wyjaśnienie relacji pokrewieństw między gatunkami w obrębie rodziny Crambidae. Wyniki badań nad biologią tych gatunków mogą być wykorzystane do ochrony ich biotopów na terenie Parku.
  • Kierownik: mgr Szymon Biały
    Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
    Rok: 2014.

    Ocena przekształceń dawnych form antropogenicznych w obszarach chronionych (na przykładzie śladów górnictwa w Tatrach)

    Celem projektu badawczego jest wykonanie kompleksowej oceny stanu zachowania się obiektów pogórniczych w Tatrach Zachodnich. Ich trwałość jest osobliwa, bowiem od ponad 150 lat przebiega w warunkach częściowego lub całkowitego braku antropopresji. Teren badań znajduje się bowiem w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Autor projektu stara się ustalić na podstawie przeprowadzonych badań terenowych, jakie procesy naturalne modyfikują dziś dawne formy antropogeniczne i jakie jest tempo zaniku tych form. Z celem głównym wiąże się także określenie prognozy dalszego kierunku transformacji tych form.
  • Kierownik: dr Agata Smieja
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    Monitoring siedliska przyrodniczego 7220 Źródliska wapienne ze zbiorowiskami Cratoneurion commutati

    Monitoring siedliska przyrodniczego 7220 Źródliska wapienne ze zbiorowiskami Cratoneurion commutati prowadzony jest w ramach zadania "Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000 - faza czwarta".
  • Kierownik: dr Elżbieta Rojan
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Wiatrołomy i wiatrowały w Tatrach Polskich - przyczyny i skutki ich powstawania

    W Tatrach Polskich w ostatnich latach zwiększyła się częstotliwość powstawania i rozmiary wiatrołomów i wiatrowałów. W ich granicach i otoczeniu gwałtownie nastąpiły zmiany cech środowiska przyrodniczego, które ulegają dalszym przekształceniom w późniejszym okresie. Mogą być one miejscowo dodatkowo zmieniane na skutek prowadzonych prac porządkowych (tzw. poklęskowych).
  • Kierownik: mgr Anna Forycka
    Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich
    Rok: 2014.

    Molekularna i morfologiczna charakterystyka arcydzięgla litwora (Angelica archangelica L.) w Polsce

    Celem badań jest poznanie zróżnicowania morfologicznego oraz określenie podobieństwa genetycznego Angelica archangelica na terenie kraju. Badania prowadzone będą w oparciu o analizę cech morfologicznych kwiatów, owoców i liści, a w odniesieniu do owoców również cech anatomicznych. W charakterystyce arcydzięgla wykorzystane zostaną markery molekularne.
  • Kierownik: mgr inż. Mariusz Kapsa
    Instytut Badawczy Leśnictwa
    Rok: 2014.

    NCR 216. Monitoringu Lasu

    Monitoringu Lasu w ramach programu ICP Forest zleconego przez Ministerstwo Środowiska
  • Kierownik: dr hab. inż. Wojciech Grodzki
    Instytut Badawczy Leśnictwa
    Rok: 2014.

    Występowanie wrogów naturalnych kornika drukarza Ips typographus (L.) (Coleoptera, Scolytinae) na zagospodarowanych i niezagospodarowanych wiatrołomach w Tatrzańskim Parku Narodowym.

    Drzewostany świerkowe TPN uszkodzone przez wiatrołom z grudnia 2013 roku znajdują się zarówno w strefie ochrony czynnej (gdzie są usuwane) i ścisłej (gdzie będą pozostawione). Badania w rejonie Doliny Kościeliskiej dotyczą obu przypadków. Ich celem jest określenie czy i w jaki sposób postępowanie z wywrotami i złomami wpływa na zespół wrogów naturalnych i entomopatogenów kornika drukarza, gatunku kluczowego dla świerczyn tatrzańskich.
  • Kierownik: mgr Natalia Tokarczyk
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Przyrodnicze uwarunkowania zarastania polan reglowych w parkach narodowych polskich Karpat

    Głównym celem pracy będzie określenie związków pomiędzy wybranymi czynnikami przyrodniczymi a tempem zarastania polan reglowych oraz strukturą gatunkową, wiekową i przestrzenną wkraczających drzew i krzewów. Badaniami zostaną objęte wybrane polany reglowe w obrębie sześciu parków narodowych w polskich Karpatach, różniące się warunkami środowiska przyrodniczego oraz cechami morfometrycznymi.
  • Kierownik: mgr inż. Emilia Krawczyk (Święczkowska)
    Uniwersytet Gdański
    Rok: 2014.

    „Analiza wybranych aspektów biologii i ekologii storzana bezlistnego (Epipogium aphyllum Sw.) w kontekście ochrony gatunkowej na terenie kraju i opracowanie skutecznej ochrony in situ raz odkrytych stanowisk".

    Monitoring populacji Epipogium aphyllum na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego
  • Kierownik: dr hab. Jacek Grabowski
    Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy
    Rok: 2014.

    Podatność magnetyczna i spektrometria gamma jako narzędzia korelacji stratygraficznej i rekonstrukcji paleośrodowiskowych w górnym tytonie i beriasie Tatr (sukcesje reglowa i wierchowa)

    Przedmiotem badan będą profile głębokowodne, dobrze rozpoznane pod względem bio- i magnetostratygrafii (sukcesje reglowe Tatr) oraz profile płytkowodne z sukcesji wierchowych Tatr, o słabo opracowanej chronostratygrafii. Synchroniczność zmian podatności magnetycznej, jej możliwy związek z eustatycznymi zmianami poziomu morza oraz wydarzeniami klimatycznymi, zostaną przetestowane w oparciu o dobrze datowane profile głębokomorskie. Wypracowany schemat stratygraficzny zostanie następnie zastosowany w probie opracowania schematu chronostratygraficznego dla profili płytkomorskich. Rezultatem projektu będzie stworzenie podstaw metodycznych dla metod stratygraficznych korelacji utworów głęboko- i płytkomorskich, a także rozwiązanie ważkiego problemu naukowego, polegającego na rozpoznaniu sekwencji zmian środowiskowych w profilach pogranicza jury i kredy.
  • Kierownik: mgr Natalia Matura (Kapek)
    Instytut Botaniki im. Władysława Szafera PAN
    Rok: 2014.

    Porosty naskalne i grzyby naporostowe siedlisk stale lub okresowo zalewanych na obszarze Tatr Polskich - różnorodność, preferencje siedliskowe i taksonomia.

    Celem badań jest oszacowanie różnorodności gatunkowej porostów epilitycznych, występujących głównie na siedliskach wodnych na obszarze Tatr oraz ich pasożytów. Porosty (grzyby zliechenizowane) występujące w ekosystemach wodnych lub stale wilgotnych siedliskach, stanowią niewielką grupę organizmów (około 5% światowej populacji), w porównaniu do porostów lądowych. Jednakże, poprzez swoją biologię (są to organizmy lądowo-wodne), stanowią niezmiernie interesującą grupę ekologiczną. Porosty te zdolne są do życia zarówno na lądzie jak i pod wodą. Obecny stan wiedzy na temat wodnych grzybów zlichenizowanych w Polsce jest jedynie fragmentaryczny.
  • Kierownik: dr hab. Edyta Jurewicz
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Alpejska tektonika nieciągła w jednostkach płaszczowinowych i w trzonie granitoidowym Tatr (kontynuacja badań).

    Badania mają na celu określenie charakteru najmłodszych zdarzeń tektonicznych związanych z neogeńską inwersją masywu. Na jej przebieg istotny wpływ miały zlodowacenia i epizody deglacjacji Tatr, które zapisały się w strefach tektonicznych jako struktury deformacyjne oraz węglanowe żyły mineralne. Struktury te dają się korelować z deformacjami w pokrywie osadowej i jednostkach płaszczowinowych Tatr.
  • Kierownik: mgr Katarzyna Wasak
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Zmiany zawartości węgla organicznego w glebie jako skutek wiatrołomu na przxykładzie Doliny Lejowej w Tatrach

    Wiatrołom modyfikuje warunki środowiska glebowego. Przede wszystkim zmienia mikroklimat gleby. Wzrost temperatury gleby prowadzi do wzrostu tempa rozkładu materii organicznej (Kim, 2000; Köster et al., 2011). Udowodniono, że zmiany użytkowania terenu przyczyniają się do zmian dynamiki węgla organicznego w glebie (m.in. Guo i Gifford, 2002; Laganière et al., 2010). W przypadku procesu zatrzymywania węgla organicznego w glebie istotna jest nie tylko ilość, ale także sposób jego zatrzymania. Martwa materia organiczna trafiająca do gleby w formie nie związanej z mineralną częścią gleby może być stabilizowana przez kilka, kilkanaście lat, podczas gdy okluzja w agregatach ogranicza tempo rozkładu i wydłuża okres stabilizacji w glebie do ponad 100 lat. Shumifikowana materia organiczna związana z mineralną częścią gleby może trwać w glebie przez kilkaset lat (Lützow et al. 2006). Istnieją liczne prace dokumentujące zmianę bilansu węgla w glebach jako skutek zmiany użytkowania terenu, głównie aforestacji i deforestacji (m.in. Guo i Gifford, 2002; Laganière et al., 2010), podczas gdy prace analizujące ten problem w wyniku wystąpienia nagłych zdarzeń o charakterze klęsk elementarnych są bardzo nieliczne. Kramer et al. (2004) zaobserwowali spadek zawartości węgla organicznego o 25% po kilkudziesięciu latach od powstania wiatrołomu. Bormann et al. (1995) zaobserwowali proces akumulacji węgla organicznego w glebach leśnych po 50-300 latach od powstania wiatrołomu. Z przytoczonych wyników badań można wnioskować, że w pierwszym okresie po wiatrołomie następuje spadek zawartości węgla organicznego w glebie, a następnie przyrost zawartości węgla organicznego na skutek akumulacji w poziomach A. Bodaj jedyne wyniki badań, które dokumentują zmiany bezpośrednio po powstaniu wiatrołomu są przedstawione w pracy Dona et al. (2012). Pokazują one, że po 3,5 roku od momentu wystąpienia huraganu zmieniła się zawartość węgla organicznego w poszczególnych poziomach genetycznych gleby. Rola jonu Ca2+ w przemianach materii organicznej była dyskutowana, jednakże nie została ona w pełni poznana. Wyniki badań Howarda et al. (1998) sugerują, że kation Ca2+ powoduje przyspieszenie tempa rozkładu materii organicznej w glebie. Z kolei Muneer i Oades (1989) obserwowali zmniejszenie tempa rozkładu materii organicznej po dodaniu węglanu wapnia do gleby. Bardzo mało wiadomo o dynamice węgla we wczesnych fazach funkcjonowania ekosystemu po powstaniu wiatrołomu oraz o dynamice węgla organicznego w glebach wykształconych ze skał węglanowych. Proponowane badania będą więc uzupełnieniem poważnej luki badaniach nad dynamiką węgla w glebie. W Dolinie Lejowej zostanie przeprowadzony eksperyment terenowy mający na celu zbadanie (1) warunków zatrzymywania węgla organicznego w glebie, (2) zawartości różnych form węgla organicznego zatrzymanego w glebie na dwóch dominujących typach gleb (rędzinach i glebach brunatnych eutroficznych.
  • Kierownik: dr inż. Jerzy Zasadni
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Czwartorzędowa ewolucja rzeźby Tatr

    Badania mają na celu rozpoznanie śladów zlodowaceń plejstoceńskich na obszarze Tatr ze szczególnym uwzględnieniem form i osadów pozostawionych przez lodowce ostatniego zlodowacenia i jego schyłku oraz form reliktowych lodowców gruzowych. Zastosowanie metod morfostratygraficznych i paleoglacjologicznych oraz testu odboju młotka Schmidta na głazach morenowych systemów moren późnoglacjalnych będzie stanowić podstawę do próby korelacji moren w Tatrach. Wyniki badań będą wykorzystane w realizacji "Atlasu Tatr".
  • Kierownik: mgr Jolanta Iwańczuk
    Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy
    Rok: 2014.

    Stratygrafia i rozwój środowisk sedymentacji osadów jury dolnej i środkowej w okolicach Kop Sołtysich

    Badania opierać się będą na analizie mikrofacjalnej i geochemicznej osadów dolnej i środkowej jury. W jednostce Kop Sołtysich tak szczegółowe badania nie były nigdy prowadzone. Prace prowadzone przez A. Iwanowa w latach siedemdziesiątych oraz magistrantów Bruda i Przybycina (kolejno lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte) polegały na wykonaniu mapy geologicznej w skali 1 : 10 000, dlatego proponowane badania wniosą nową wiedzę na temat ewolucji wschodniej części zbiornika krzniańskiego od dolnej do środkowej jury.
  • Kierownik: dr Maciej Kania
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Struktura i ewolucja stref ścinania w Tatrach Zachodnich

    Projekt jest kontynuacją i rozszerzeniem tematu badawczego podjętego przeze mnie w pracy doktorskiej, dotyczącego stref ścinania kruchego i podatno-kruchego szeroko rozprzestrzenionych w krystaliniku Tatr Zachodnich. Planowane jest powiększenie obszaru badań w skałach krystalicznych (Czerwone Wierchy, południowe stoki Jarząbczego Wierchu) oraz rozpoznanie stref ścinania w pokrywie osadowej Tatr Zachodnich. Badania obejmą dokumentację odsłonięć oraz pomiary parametrów elementów strukturalnych (foliacja, lineacja, powierzchnie uskokowe z rysami ślizgowymi), co pozwoli na rekonstrukcję kinematyki i dynamiki stref ścinania.
  • Kierownik: dr hab. Aleksandra Gawęda
    Uniwersytet Śląski w Katowicach
    Rok: 2014.

    Pre-waryscyjska ewolucja skał krystalicznych Tatr

    Wniosek opiera się na badaniach petrogenetycznych, prowadzonych przez zespół w czasie ostatnich 25 lat, a dotyczących w większości procesów waryscyjskich. Zebrane dane petrologiczne i geochronologiczne pozwoliły postawić następujące hipotezy robocze, dotyczące rozwoju pre-waryscyjskiego: 1. w Tatrach Zachodnich istnieją skały metadiorytowe, o charakterystykach zbliżonych do skał HiBaSr, o wieku ok. 510 mln lat, przypuszczalnie związane z pióropuszami płaszcza oraz proto-ryftingien przy brzegu Gondwany, rozpoczynającym tworzenie się Oceanu Rheickiego. 2. Amfibolity Tatr Zachodnich (por. Gawęda i in. 2000) intrudowały w obrębie rozwijającego się zbiornika oceanicznego na różnych etapach jego rozwoju. Próbki archiwalne pozwolą na wydatowanie epizodów intruzji. 3. W Tatrach istnieje słabo zdefiniowana kolizyjna strefa pre-waryscyjska, zaznaczona porwakami eklogitów (por. Moussalam i in. 2012). Strefa ta i zawarte w niej eklogity oraz towarzyszące im segregacje leukokratyczne mogą być markerami procesów, pozwalających na korelację masywu Tatr z pozostałymi obszarami Europy i Azji - czyli w efekcie można będzie znaleźć łącznik zachodniej i wschodniej gałęzi Oceanu Rheickiego. Niezbędne badania terenowe pozwolą na doprecyzowanie faktów geologicznych, w tym określenie pozycji metadiorytów o wieku 510 mln lat, stwierdzenie pozycji eklogitów w relacji do strefowości metamorfizmu, charakterystykę nietypowych segregacji leukokratycznych bogatych w apatyt i ich związku z pegmatytami typu I-go (por. Gawęda 1992, 1993). Efektem będzie modelowanie procesów geologicznych w skali globalnej i rekonstrukcja przebiegu tworzenia się i zamykania Oceanu Rheickiego - kluczowego zbiornika oceanicznego dla rozwoju orogenezy waryscyjskiej na kuli ziemskiej.
  • Kierownik: dr Katarzyna Szarłowicz
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Charakterystyka chemicznych i radiochemicznych zanieczyszczeń w osadach dennych wybranych stawów tatrzańskich.

    Próbki osadów dennych zostaną poddane analizom radiometrycznym czego wynikiem będzie określenie stanu skażenia oraz oszacowanie wieku i szybkości sedymentacji. Natomiast określenie zawartości metali w tym metali ciężkich zezwoli na pokazanie tła geochemicznego i historię zanieczyszczeń danego terenu. Praca ta stanowi kontynuację badań, które były prowadzone na Stawie Smreczyńskim. W wyniku badań został określony wiek osadów, szybkość ich sedymentacji, zmiany w historii nanoszenia osadów oraz wpływ uprzemysłowienia na jakość osadów. Efektem tych prac są publikacje z listy filadelfijskiej. Wybrano Niżni Toporowy Staw i Wyżni ze względu na podobieństwo do Stawu Smreczyńskiego. Stawy te zaliczane są do stawów morenowych i charakteryzują się bogatym życiem organicznym. Co więcej ich torfowiskowo-bagienny charakter świadczy o dobrych właściwościach sorpcyjnych, co z kolei ma związek z akumulacją zanieczyszczeń. Całokształt zaproponowanych badań wraz z analizą porównawczą pozwoli na rekonstrukcje zmian środowiskowych i przyczyni się do ustalenia teorii naukowych celem prawidłowego zarządzania i ochroną środowiska naturalnego na danym terenie.
  • Kierownik: dr Jerzy Grodzicki
    Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk o Ziemi
    Rok: 2014.

    Aktualizacja i uzupełnienia inwentarza jaskiń tatrzańskich w bazie Jaskinie Polski

    aktualizacja i uzupełnienia inwentarza jaskiń
  • Kierownik: dr hab. inż. Bogdan Jaroszewicz
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Wpływ zmian klimatycznych na zasięgi gatunków roślin i skład gatunkowy górskich zbiorowisk roślinnych

    Ocieplenie klimatu jest obserwowane na całym świecie. Przewiduje się, że w najbliższych dekadach temperatury powietrza będą nadal rosnąć (IPCC 2013). Także charakterystyki opadów atmosferycznych (ich ilość, intensywność, charakter i rozmieszczenie w czasie) będą się zmieniać. Zarówno temperatura jak i opady są czynnikami kształtującymi zasięgi roślin i skład gatunkowy zbiorowisk roślinnych. Modele bioklimatyczne przewidują istotne zmiany zasięgów geograficznych gatunków w odpowiedzi na przyszłe zmiany klimatu (Engler et al. 2011). Modele te przewidują również, że gwałtowne zmiany klimatu znacznie zwiększą szybkość wymierania gatunków, która i tak jest już współcześnie wyższa niż w czasach prehistorycznych (Sala et al. 2000), a najprawdopodobniej grupa ekologiczna gatunków górskich jest jedną z najbardziej zagrożonych (Engler et al. 2011). Nie posiadamy niestety wiedzy o tym, które gatunki i czy w ogóle będą w stanie nadążyć za tak szybko następującymi zmianami środowiska. Dotychczasowe przewidywania tempa wymierania gatunków, oparte o modele bioklimatyczne, są obciążone dużym błędem powodowanym trudnością oszacowania znaczenia m.in. ograniczeń szybkości migracji, interakcji międzygatunkowych, zmian w sposobie zagospodarowania i użytkowania terenu oraz fenologicznych zależności roślin od długości dnia. Potrzebujemy lepszego zrozumienia czynników kształtujących zasięgi geograficzne gatunków i skład gatunkowy budowanych przez nie zbiorowisk, aby z większą wiarygodnością prognozować wpływ zmian klimatycznych na różnorodność biologiczną i ekosystemy oraz aby móc podjąć działania łagodzące ich skutki. Granice zasięgów niektórych gatunków już współcześnie uległy przesunięciu w kierunku bieguna północnego lub w górę, a dotychczasowe badania jednoznacznie wykazały, że tempo tych zmian różni się w zależności od regionu. Są też miejsca, gdzie zaobserwowano trend odwrotny do oczekiwanego – np. obniżenie górnej granicy występowania gatunków w górach (Crimmins et al. 2011). Różnice w szybkości zmian granic zasięgów gatunków mogą wynikać z regionalnych różnic klimatycznych oraz interakcji zachodzących między klimatem, a czynnikami nieklimatycznymi, np. fragmentacją ekosystemów czy zmianą intensywności wypasu. Grupy taksonomiczne gatunków różnią się między sobą szybkością migracji, a więc zdolnością do podążania za zmieniającymi się warunkami klimatycznymi, co może wynikać z różnic w zdolnościach do rozprzestrzeniania się, ale też z zależności od innych organizmów (np. symbioza, mutualizm, itp.). Badania terenowe będą polegały na powtórzeniu badań florystycznych i fitosocjologicznych w lokalizacjach, w których w przeszłości prowadzono takie prace, a ich wyniki zostały opublikowane lub udostępnione naszemu zespołowi badawczemu.
  • Kierownik: prof. dr hab. Wiesław Wasiak
    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Rok: 2014.

    Terpenoidy jako markery w identyfikacji gatunków kryptycznych Aneura pinguis

    Aneura pinguis to gatunek wątrobowca będący gatunkiem zbiorowym składającym się z kilku gatunków kryptycznych tzn. gatunków odrębnych genetycznie a charakteryzujących się brakiem różnic morfologicznych. Do tej pory udowodniono istnienie pięciu gatunków kryptycznych A. pinguis: A, B, C, D, E. Wątrobowce, w tym również A. pinguis, charakteryzują się obecnością ciał oleistych w komórkach, w których gromadzą się lotne związki należące głównie do grupy terpenoidów. Celem badań jest określenie składu ilościowego i jakościowego lotnych związków dla gatunków kryptycznych A. pinguis zidentyfikowanych na podstawie sekwencji DNA. Związki zostaną scharakteryzowane za pomocą metod fizykochemicznych. Dla każdego z gatunków zostanie sporządzona mapa związków-markerów w oparciu analizę chromatograficzną sprzężoną z detektorem masowym (GC-MS). Analiza i porównanie składu wtórnych metabolitów może być jedną z metod pomocnych przy identyfikacji poszczególnych gatunków kryptycznych.
  • Kierownik: dr hab. inż. Wojciech Grodzki
    Instytut Badawczy Leśnictwa
    Rok: 2014.

    Określenie zasięgu występowania korników: zrosłozębnego Ips duplicatus (C.R. Sahlb.) i modrzewiowca I. cembrae (Heer) w drzewostanach Tatrzańskiego Parku Narodowego

    Kornik zrosłozębny Ips duplicatus (Sahlb.) występuje na świerku pospolitym. Do niedawna uważano , że występuje on jedynie do wysokości ok. 500 m n.p.m., jednak niedawno stwierdzono go także w górach. Kornik modrzewiowiec I. cembrae Heer związany jest troficznie z modrzewiami Larix spp. - w pierwszej dekadzie 21. wieku miało miejsce lokalnie wzmożone jego występowanie w południowej Polsce. Wobec obserwowanych zmian w zasięgu występowania szeregu gatunków owadów wskutek zmian klimatycznych uznano, że istnieje potencjalne ryzyko pojawienia się wspomnianych gatunków korników na obszarze TPN, wobec tego należałoby sprawdzić czy, a jeżeli tak to w jakim zasięgu wysokościowym gatunki te obecne są w drzewostanach Parku.
  • Kierownik: dr hab. inż. Jacek Kozłowski
    Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
    Rok: 2014.

    Ocena stanu ichtiologicznego w wodach płynących Tatrzańskiego Parku Narodowego

    Ekosystemy wodne Tatr podlegają silnej antropopresji, co wymusza budowę nowych ujęć wody dla rozwijającej się bazy turystycznej oraz zabudowę hydrotechniczną rzek wokół granic parku narodowego, a także wzrost ilości emitowanych do środowiska ścieków. Takie działania wpływają negatywnie na życie biologiczne tatrzańskich wód, a zwłaszcza na rybostan, który i tak jest ubogi w porównaniu z tym, co znajduje się u podnóża Tatr. Ponadto, zjawisko to sprzyja eutrofizacji oligotroficznych ekosystemów i umożliwia sukcesję obcych dla tego obszaru gatunków. Dodatkowo w przeszłości, od drugiej połowy XIX w. północna część Tatr została poddana silnej introdukcji gatunkami ryb egzotycznych dla tego terenu (m.in. trocią jeziorową Salmo trutta m. lacustris, pstrągiem tęczowym (Oncorhynchus mykiss), pstrągiem źródlanym (Salvelinus fontinalis), golcem Salvelinus alpinusi i sieją Coregonus lavaretus), jak i rodzimym pstrągiem potokowym (Salmo trutta m. fario). Pierwsze zarybienia przyniosły tylko czasowy efekt, większość z introdukowanych gatunków nie zaaklimatyzowała się i wyginęła. W połowie XX w. podjęto ponowną akcję zarybiania jezior tatrzańskich, jednak tym razem substratem miał być tylko pstrąg źródlany, który przedostał się do cieków wodnych, gdzie najprawdopodobniej tworzy izolowane populacje wypierające gatunki rodzime. W wodach płynących na terenie TPN w ostatnich latach mogło występować 6 gatunków ryb, z czego tylko 4 były rodzime (pstrąg potokowy Salmo trutta m. fario, głowacz pręgopłetwy Cottus poecilopus, strzebla potokowa Phoxinus phoxinus oraz okresowo bytujący lipień europejski Thymallus thymallus), a 2 gatunki stanowiły obcy element (pstrąg źródlany Salvelinus fontinalis i tęczowy Salmo gairdneri). Istnieje również podejrzenie, że w wyniku stopniowego ocieplenia się klimatu w ostatnim czasie mogło nastąpić podwyższenie strefy występowania głowacza białopłetwego Cottus gobio wykazywanego wcześniej w obrębie granic parku i tym samym pojawienie się go na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Zadrzewienia porastające brzegi potoków mogą mieć istotny wpływ na chemizm, naświetlenie wody, kryjówki dla bazy pokarmowej ryb (bezkręgowce) i tworzenie kryjówek oraz miejsc odpoczynku dla ryb. Dlatego też, istotne jest poznanie korelacji pomiędzy typem siedliskowym lasu, przez który płynie potok, a składem i strukturą ichtiofauny (żerowiska i tarliska). Otrzymane wyniki pozwolą na sformułowanie wstępnych wniosków dotyczących, czy i na ile dany typ siedliskowy lasu ma wpływ na skład gatunkowy i strukturę ichtiofauny. Wyniki zaproponowanych badań wykażą, czy obecne uwarunkowania mają wpływ na liczebność i prawidłowy rozwój gatunków ryb występujących na obszarze Parku. Określą skład gatunkowy i strukturę ichtiofauny ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych i określą ich rolę w ekosystemie. Wiedza ta pozwoli na zaproponowanie rozwiązań związanych z polepszeniem środowiska życia rodzimych gatunków.
  • Kierownik: dr Anna Koczur
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    „Fitosocjologiczna baza danych w ocenie zróżnicowania, przemian i stanu zachowania roślinności łąkowej w Karpatach polskich"

    Badania regionalnego zróżnicowania roślinności zbiorowisk łąkowych i murawowych (psiary) w Tatrach na tle roślinności łąkowej Karpat polskich
  • Kierownik: KNG Dahlta Małgorzata Ficek
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Pomiary geodezyjne w rejonie Doliny Gąsienicowej i Doliny Kościeliskiej przeprowadzone przez studentów KNG Dahlta w ramach obozu naukowego Tatry 2014

    W ramach obozu naukowego studentów KNG Dahlta wykonana zostanie inwentaryzacja jaskini Mylnej (skaning), oraz kontynuacja badań przebiegu lokalnej quasi – geoidy na terenie Doliny Gąsienicowej (pomiary satelitarne, grawimetria, niwelacja).
  • Kierownik: mgr Miroslav Caboň
    Department of non-vascular plants
    Rok: 2014.

    Fungi - Basidiomycota

    During 2014, I am planning to collect specimens of yellow-spored Russulas for further macromorphological and molecular analyses. I choose different areas of Europe to get very variable material. In Tatras, I am interesting to collect especially few species, which occur in montane areas (like Russula adulterina). During this time, I will cooperate with dr. Anne Ronikier from Institute of Botany (Polish Academy of Sciences). Obtained specimens and data will be used in my doctor thesis and also in planned papers.
  • Kierownik: dr Mirosław Ludwiniak
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    "Badania strukturalne i paleomagnetyczne utworów górnej jury i dolnej kredy wybranych fragmentów jednostek wierchowych i reglowych (Tatry Zachodnie i Wysokie)" - kontynuacja badań rozpoczętych w roku 2010.

    W oparciu o obserwacje terenowe mezostruktur tektonicznych i ich wzajemnych relacji w powiązaniu z badaniami paleomagnetycznymi podjęta zostanie próba odtworzenia kolejności zdarzeń tektonicznych, które doprowadziły do deformacji pokrywy osadowej masywu tatrzańskiego. Otrzymane wyniki będą porównywane do wykonanych w latach 2008-2009 badań paleomagnetyczno-strukturalnych utworów dolnego triasu jednostki autochtonicznej Tatr Zachodnich. Dodatkowo podjęta zostanie próba odtworzenia pozycji paleogeograficznej Tatr w późnej jurze/wczesnej kredzie.
  • Kierownik: dr Grzegorz Tończyk
    Uniwersytet Łódzki
    Rok: 2014.

    Ważki (Odonata) stawów tatrzańskich - analiza wieloletnich zmian w strukturze zgrupowań odonatofauny

    Celem badań jest rozpoznanie aktualnej różnorodności ważek (Odonata) na obszarze Tatrzańskiego PN, określenie kierunków zmian, zagrożeń i zaproponowania działań ochronnych i monitoringowych na terenie TPN. Na rok bieżący zaplanowano badania mające charakter monitoringowy, pozwalający na wykazanie składu gatunkowego odonatocenoz spotykanych na terenie parku. Nadmienić należy, że podstawowym opracowaniem o charakterze monograficznym jest powstała przed 80 laty praca Fudakowskiego pt. „Fauna ważek (Odonata) Tatr” z 1930 roku. Dane zawarte w tym opracowaniu były wielokrotnie komentowane między innymi przez Mielewczyka 1008, 2002., Bernarda i inn. 2009, Tończyka 2010. We wszystkich tych opracowaniach zwracano uwagę na konieczność przeprowadzenia kolejnych zakrojonych na szeroką skalę badań inwentaryzacyjnych, pozwalających na określenie obecnego składu odonatofauny TPN oraz przeprowadzenie analizy porównawczej z danymi historycznymi pozwalającymi na weryfikację hipotez wyjaśniających zmiany w składzie gatunkowym i charakterze zgrupowań. Należy nadmienić, że hipotezy te stawiane były w literaturze przedmiotu na podstawie fragmentarycznych danych i nie zostały dotąd zweryfikowane podczas analiz terenowych. Dokładna analiza bieżącego składu fauny i porównanie jej ze starszymi informacjami w kontekście danych dotyczących zmian w strukturze lasu, zmianie chemizmu wód oraz zmianach klimatycznych pozwoli na analizę kierunku i charakteru zmian jakie zaszły na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Spodziewanym wynikiem jest również możliwość zdefiniowania zagrożeń i zaplanowania odpowiednich działań ochrony biernej i czynnej. Poza praktycznym wynikiem uzyskanych wyników związanych z ochroną tej grupy owadów możliwe będzie przeprowadzenie analiz naukowych pozwalających na poznanie elementów biologii i ekologii ważek zasiedlających siedliska górskie np. wymagania siedliskowe, skład i liczebność obserwowanych zgrupowań Odonata, zasięgi pionowe itd. oraz pokazanie ich na tle danych z pozostałej części Karpat. Badania proponowane w roku 2014 będą realizowane na terenie całego Parku narodowego, skupiac sie będa jednak głównie na stanowiskach reprezentujących wody stojące TPN. W ramach badań zostaną zrealizowane trzy prace magisterskie: 1. Ważki (Odonata) Stawów Toporowych (Marietta Szubert) 2. Ważki (Odonata) Stawu Smreczyńskiego (Marta Michalak) 3. Ważki (Odonata) Wyżniej Pańszczykiej Młaki i Niżniej Pańsczyckiej Młaki (Małgorzata Adler)
  • Kierownik: mgr Paulina Wietrzyk
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Wpływ czynników siedliskowych na bogactwo gatunkowe i strukturę zbiorowisk porostów epifitycznych w starych górnoreglowych drzewostanach świerkowych Tatrzańskiego Parku Narodowego.

    Prowadzone badania pozwolą określić znaczenie czynników siedliskowych w odniesieniu do różnorodności gatunkowej porostów i ich udziału w zbiorowiskach epifitycznych starych drzewostanów świerkowych w reglu górnym Tatr. Analiza czynników siedliskowych będzie przeprowadzona w odniesieniu do pojedynczych drzew na których będą badane zespoły porostów epifitycznych, jak równieżw odniesieniu do całych wytypowanych wydzieleń leśnych.Na podstawie otrzymanych wyników będzie można określić ważność czynników siedliskowych wpływających na występowanie poszczególnych gatunków i całych zespołów porostów. Tym samym będzie można określić znaczeniestarych drzewostanów jako siedliska dla porostów epifitycznych na terenie Karpat. a także podkreślić konieczność ochrony wspomnianych obszarów. Wiekowe drzewa stanowią bardzo ważne siedlisko dla porostów epifitycznych. Istnieje duże prawdopodobieństwo zależności różnorodności i liczebności gatunkowej porostów od cech pojedynczego drzewa na którym rosną, takich jak jego wielkości oraz struktura kory, a także od średniego wieku całego drzewostanu. Zapewne oddziaływanie czynników kształtowanych przez pojedyncze drzewo i cały drzewostan ma w tym przypadku charakter synergistyczny. Ich wpływ na występowania danego gatunku lub struktury gatunkowej zespołu porostów epifitycznych jest w dalszym ciągu mało poznany. Każde pojedyncze drzewo można rozpatrywać jako odrębne stanowisko o ściśle wyznaczonych granicach, rosnące w określonym środowisku (Southwood and Kennedy 1983). Prowadzone w przeszłości badania podkreślają związek różnorodności porostów z wielkością drzewa(Hilmo and Sastad 2001; Kuusinen 1996; Johansson et al. 2007). Średni wiek drzewostanu, może ograniczać występowanie danych porostów epifitycznych poprzez czas jaki organizmy te potrzebują na rozprzestrzenianie i kolonizację kolejnych drzew lub w wyniku zmian fizycznych i chemicznych zachodzących w drzewie na skutek jego wzrostu (występowania zmiennych warunków preferowanych przez różne gatunki porostów). Ponadto wiek drzewostanu wiąże się bezpośrednio z wielkością drzew, dlatego wiekowe drzewa przeważnie dysponują większą powierzchnią pnia, która może być zasiedlana przez porosty. Obserwowany jest również wyraźny wpływ wieku drzewa na zmiany w strukturze jego kory: wraz z starzeniem się drzewa ulega ona spękaniu, a powstające nierówności i zagłębienia, stanowią bardzo dobre miejsca dla początkowego rozwoju porostów.
  • Kierownik: mgr inż. Antoni Zięba
    Tatrzański Park Narodowy
    Rok: 2014.

    Problematyka syntaksonomiczna borów limbowych Pino cembrae-Piceetum (Myczkowski 1970) w Tatrach - uzupełnienie, zbiór mszaków

    Planowane badania zostały opisane w poprzednim wniosku, zatwierdzonym przez dyrektora TPN, pana dr inż. Pawła Skawińskiego w dniu 04 stycznia 2013 r. Wniosek ten stanowi jedynie uzupełnienie, wcześniejszego. Badania fitosocjologiczne wymagają również dokładnego oznaczenia mszaków, które nie zawsze możliwe jest w terenie. W związku z tym zwracam się z uprzejmą prośbą o możliwość zbioru mchów rosnących na założonych pow. badawczych, które następnie zostaną oznaczone przez specjalistów w Krakowie.
  • Kierownik: dr hab. Piotr Łuczyński
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Dolna jura (formacja z Dudzińca) w Dolinie Kościeliskiej (Tatry)

    Przedmiotem badań jest jurajska formacja z Dudzińca odsłaniająca się w górnych partiach Doliny Kościeliskiej oraz na obszarze pomiędzy dolinami Kościeliską i Chochołowską. Praca ma charakter analizy sedymentologicznej. Efektem powinno być szczególowe opracowanie wybranych profili, w których odsłaniają się skały danej jednostki.
  • Kierownik: dr inż. Jarosław Krawczyk
    Przedsiębiorstwo Geologiczne S.A. w Krakowie
    Rok: 2014.

    Dokumentacja hydrogeologiczna określająca warunki hydrogeologiczne w związku z ustanawianiem obszarów ochronnych Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr 441 „Zbiornik Zakopane" dla potrzeb planowania i gospodarowania wodami w obszarach dorzeczy

    weryfikacja lokalizacji wybranych źródeł zarejestrowanych w bazie GIS MhP, pomiary wydajności źródeł i wywierzysk oraz pobór próbek wody do badań laboratoryjnych, pomiary hydrometryczne na głównych potokach tatrzańskich na granicy Tatr z fliszem podhalańskim jednorazowo w sezonie jesiennym
  • Kierownik: dr inż. Jan Cichocki
    Uniwersytet Zielonogórski
    Rok: 2014.

    Ochrona ssaków pilchowatych Gliridae w Tatrzańskim Parku Narodowym

    Drzewostany tatrzańskie na przełomie ostatnich dwustu lat zostały przeobrażone w skutek działalności gospodarczej człowieka. W efekcie dominują tu monokultury świerkowe, a lasy o charakterze naturalne zachowały się jedynie na małym fragmencie powierzchni parku. Taki stan rzeczy przyczynił się do pogorszenia warunków życia dla różnych grup zwierząt, w tym ssaków pilchowatych. Zmiany w drzewostanach szczególnie negatywnie odbiły się na tej grupie ssaków związanych z głównie nadrzewnym trybem życia. Powodem była zarówno fragmentacja siedlisk, jak i powstawanie dużych obszarów monokulturowych. Popielicę Glis glis i żołędnicę Eliomys quercinus uważa się obecnie za gatunki wymarłe na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Niewiele jest informacji o statusie populacji koszatki Dryomys nitedula. Najlepiej poznane jest rozmieszczenie populacji orzesznic Muscardinus avellanarius w Tatrach. Prawdopodobnie gatunek ten najlepiej sobie radzi w takich zmienionych warunkach. Tym niemniej dane na temat jej występowania są fragmentaryczne. Brak informacji jaki typ środowiska jest przez gatunek preferowany. Wyniki zaproponowanych badań wykażą, czy obecnie stosowane zabiegi gospodarcze mają wpływ na zagęszczenie populacji, i jaki wpływ miały historyczne zmiany drzewostanów tatrzańskich na tę grupę ssaków. Zastosowanie budek monitoringowych zaowocuje nowymi schronieniami dla pilchów oraz pozwoli określić takie parametry jak np. struktura wiekowa i płciowa populacji. Monitoring realizowany na zlecenie TPN.
  • Kierownik: dr hab. inż. Czesław Bartnik
    Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
    Rok: 2014.

    Podatność świerka pospolitego na grzybowe patogeny korzeniowe.

    Analiza świeżych pniaków pozostałych po ostatnich wiatrołomach i wiatrowałach daje możliwość oceny zagrożenia drzewostanów świerkowych przez opieńkę i korzeniowca. Dodatkowo przeprowadzone zostaną badania laboratoryjne nad zawartością związków fenolowych w drewnie świerkowym i ich związek z podatnością drzew na patogeny korzeniowe.
  • Kierownik: dr Piotr Jaglarz
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Środowiska sedymentacji i diageneza osadów triasu w Tatrach

    Rekonstrukcja środowiska depozycji, rozpoznanie czynników kontrolujących sedymentację oraz określenie warunków w jakich przebiegała diageneza osadów triasu z różnych jednostek tektoniczno-facjalnych Tatr w oparciu o cechy strukturalne, teksturalne i geochemiczne skał
  • Kierownik: dr Renata Jach
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Sedymentacja mezozoicznych i kenozoicznych osadów węglanowych Karpat Wewnętrznych

    Rozpoznanie środowiska sedymentacji mezozoicznych i kenozoicznych osadów węglanowych głównych jednostek geologicznych Tatr
  • Kierownik: mgr Agnieszka Sala
    Uniwersytet Wrocławski
    Rok: 2014.

    Monografia rodzaju Erebia DALMAN, 1816 (Lepidoptera: Satyrinae) Karpat Zachodnich

    Praca polegać będzie na badaniu zróżnicowania morfologicznego, anatomicznego oraz genetycznego w obrębie gatunków, podgatunków i form lokalnych, uwzględniając dane historyczne oraz współczesne. Rodzaj Erebia obejmuje gatunki zasiedlające tereny typowo górskie, o dużych wysokościach bezwzględnych. W związku z tym że znaczna część polskich gór objęta jest ochroną w granicach Parków Narodowych, koniecznym jest zbadanie tego rodzaju na terenie objętym ochroną. Stan wiedzy nt. badanego rodzaju motyli jest wciąż niewielki, wymaga uzupełnienia oraz uporządkowania. W tym celu konieczne jest pobranie prób do analizy. Realizacja projektu wzbogaci wiedzę na temat biologii i preferencji ekologicznych, a także umożliwi wykrycie nowych stanowisk ww. gatunków. Ponadto badania pozwolą oszacować przepływ genów pomiędzy populacjami w zależności od odległości, a tym samym określić progowe zagęszczenie środowisk niezbędne dla utrzymania gatunków. Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, iż w warunkach wzrastającej izolacji przestrzennej, degradacji siedlisk i aktualnych zmian klimatycznych, nie ma rozwiązania alternatywnego, zmierzającego do lepszego poznania podstawowych parametrów genetycznych populacji ww. gatunków w celu ich skuteczniejszej ochrony w przyszłości.
  • Kierownik: prof. dr hab. Andrzej Gaździcki
    Instytut Paleobiologii PAN
    Rok: 2014.

    Paleontologia i biostratygrafia mezozoiku Tatr

    Analiza zespołów biotycznych triasu i jury Tatr i ich znaczenie dla korelacji wiekowej
  • Kierownik: dr hab. inż. Paweł Religa
    Uniwersytet Technologiczno - Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu
    Rok: 2014.

    Czasoprzestrzenny rozkład stopnia zanieczyszczenia tatrzańskich szlaków pieszych odpadami

    Obecności człowieka na obszarach objętych ochroną nierozerwalnie towarzyszą uboczne skutki jego działalności, między innymi powstawanie odpadów. Celem projektu będzie określenie czynników determinujących ilość odpadów pozostawianych na szlakach pieszych TPN przez turystów. Analizie poddane zostaną następujące czynniki: poziom trudności szlaku turystycznego oraz poziom świadomości turystów. Efektem końcowym projektu będzie opracowanie mapy czasoprzestrzennego rozkładu stopnia zanieczyszczenia szlaków pieszych TPN odpadami.
  • Kierownik: dr hab. inż. Paweł Religa
    Uniwersytet Technologiczno - Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu
    Rok: 2014.

    Badania monitoringowe ruchu turystycznego w TPN

    Realizowany temat jest częścią pracy badawczej, której celem jest kompleksowa charakterystyka sylwetki turysty "pozasezonowego" oraz określenie stopnia jego oddziaływania na przyrodę ożywioną i nieożywioną TPN. Opracowania wyników cyklicznie prowadzonych badań ankietowych, zostaną wykorzystane do proponowania rozwiązań służących organizacji inicjatyw turystycznych na terenie TPN poza okresem wakacyjnym i świąteczno-weekendowym zgodnych z polityką środowiskową parku i oczekiwaniami turystów oraz eko-edukacji turystów i organizatorów turystyki na obszarze TPN.
  • Kierownik: dr inż. Joanna Korzeniowska
    Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
    Rok: 2014.

    Monitoring zanieczyszczeń dalekiego i bliskiego zasięgu oraz ich oddziaływanie na poszczególne ekosystemy TPN. Metale śladowe w glebach i wybranych gatunkach roślin.

    Badania, realizowane w ramach tego tematu, mają na celu określenie wpływu działalności człowieka na ekosystemy Tatr.
  • Kierownik: prof. dr hab. Zbigniew Mirek
    Instytut Botaniki im. Władysława Szafera PAN
    Rok: 2014.

    Ekogeograficzna i filogeograficzna analiza zjawiska mylonitowego we florze roślin naczyniowych Tatr.

    Tematyka badań obejmuje zjawisko wykształcenia się specyficznych zbiorowisk roślinnych związanych z występowaniem skał mylonitowych w Tatrach. To interesujące zjawisko wymaga pełniejszej charakterystyki grupy gatunków roślin związanych z obecnością podłoża mylonitowego. Celem projektu jest także charakterystyka fitocenoz tych szczególnych zbiorowisk i ich uwarunkowań siedliskowych.
  • Kierownik: prof. dr hab. Zbigniew Mirek
    Instytut Botaniki im. Władysława Szafera PAN
    Rok: 2014.

    Wikaryzm i pseudowikaryzm wysokościowy we florze Polski.

    Tematyka badań obejmuje grupę bliskich sobie gatunków wysokościowo zastępczych, reprezentujących różne grupy taksonomiczne, typy biologiczne i wzorce rozmieszczenia wysokościowego. Celem pracy jest opis zjawiska ze szczególnym uwzględnieniem kształtowania się granic pomiędzy zastępczymi taksonami na gradiencie wysokościowym.
  • Kierownik: dr Maciej Kozak
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Podziemne grzyby w Polsce na tle ich występowania w Europie Środkowej

    Ze względu na swoistą biologię (tworzenie owocników pod powierzchnią gleby, co wyraźnie utrudnia ich wyszukiwanie), grzyby hypogeiczne są do tej pory stosunkowo słabo poznaną grupą organizmów. Tatry, jako obszar o bardzo specyficznym klimacie i podłożu geologicznym (obecność skał wapiennych na znacznej powierzchni) stanowią jeden z potencjalnie najciekawszych w Polsce obszarów pod względem możliwości występowania tej ciekawej grupy grzybów. Głównym celem badań jest poznanie bioty hypogeicznych grzybów występujących na obszarze polskiej części Tatr, a także preferencji siedliskowych poszczególnych gatunków.
  • Kierownik: mgr inż. Ewa Samulak
    Polska Akademia Nauk
    Rok: 2014.

    Roślinność obszarów przylegających do szlaku turystycznego na Nosal

    Wyróżnienie zbiorowisk roślinnych zlokalizowanych w najbliższym sąsiedztwie szlaku prowadzącego na Nosal oraz ich charakterystyka siedliskowo-florystyczna.
  • Kierownik: dr hab. inż. Wojciech Pusz
    Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
    Rok: 2014.

    Badania zagrożenia kosodrzewiny (Pinus mugo Turra) w Tatrzańskim Parku Narodowym przez grzyby porażające igły

    Problem ten nie był szeroko rozpatrywany i nie poświęcono mu zbyt wiele uwagi. Wydaje się jednak, że w środowisku naturalnym, a tym bardziej na terenach objętych czynną ochroną przyrody np. parku narodowym, interakcje patogen-żywiciel i wynikające z tej zależności zagrożenia dla roślin żywicieli mogą w przyszłości dać odpowiedź na to czy składniki flory danego chronionego siedliska mogą zostać wyparte lub mogą w najbliższej przyszłości wyginąć z tego powodu. W ramach realizacji niniejszego projektu planujemy przeprowadzenie obserwacji terenowych mających na celu określenie terminów pojawu pierwszych objawów na igłach, dynamiki pojawiania się poszczególnych objawów oraz wpływu poszczególnych patogenów na kondycję całej rośliny. Badania laboratoryjne polegać będą na izolacji grzybów patogenicznych zasiedlających porażone igły, określeniu składu gatunkowego grzybów wyizolowanych z porażonych igieł, określenie interakcji zachodzących w badanym zbiorowisku grzybów. Naszą szczególną uwagę zwrócimy na grzyby z rodzaju Lophodermium. W naszych badaniach określimy gatunki (gatunek) grzybów z rodzaju Lophodermium oraz zbadamy zmienność morfologiczną oraz filogenetyczną. około 30 izolatów zebranych z różnych rejonów Tatrzańskiego Parku Narodowego. Tego typu badania pozwolą na stwierdzenie czy kosodrzewina w Tatrzańskim Parku Narodowym jest zagrożona ze strony patogenów oraz czy należy podjąć odpowiednio wcześnie środki zaradcze aby zapobiec obniżenia kondycji kosodrzewiny.
  • Kierownik: Sylwia Solarczyk
    Tatrzański Klub Górski Vertical, Speleoklub Tatrzański
    Rok: 2014.

    Inwentaryzacja nowych obiektów jaskiniowych-Dolina Chochołowska,Tatry Zachodnie

    Dokumentacja graficzna,dokumentacja fotograficzna i opis inwentarzowy nowych obiektów jaskiniowych na terenie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich
  • Kierownik: mgr Sebastian Chabowski
    Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie
    Rok: 2014.

    Badanie pojemności szlaku w kontekście wysokiego zagęszczenia turystów w rejonie Morskim Okiem na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego

    Ogromna popularność Rejonu Morskiego Oka powoduje,że natężenie ruchu turystycznego w tym miejscu przekracza dopuszczalną pojemność turystyczną na terenach chronionych. Jak tłum wpływa na otoczenie przyrodnicze oraz otoczenie społeczne? Czy pojawia się odczucie dyskomfortu osób chcących odpoczywać i wędrowania w rejonie Morskiego Oka? Czy wzrost zagęszczenia odwiedzających Morskie Oko pozytywnie koreluje z liczbą osób wychodzących poza szlaki? Czy nad Morskim Okiem potrzeba więcej infrastruktury wypoczynkowo-rekreacyjnej? Na te pytania należy odpowiedzieć, aby poprawić komfort uprawiania turystyki, wypoczynku oraz chronić skutecznie przyrodę przed odwiedząjcymi.
  • Kierownik: mgr inż. Jakub Baran
    Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
    Rok: 2014.

    Charakterystyka jaworzyn na podłożu wapiennym; na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Pieninach i w Tatrach.

    Analiza zróżnicowania jaworzyn w aspekcie geograficznym i wysokościowym.
  • Kierownik: mgr inż. Włodzimierz Cichocki
    Muzeum Tatrzańskie im. Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem
    Rok: 2014.

    Rozmieszczenie i liczebność sów Strigiformes na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego - kontynuacja

    Badania prowadzone są od 1998 roku. Zakończenie drugiego etapu badań przewidziano na 2015 rok. W pierwszym etapie poznano skład gatunkowy sów i ich wstępne rozmieszczenie i liczebność. Przedstawiono je w pracy Notes on the owls of the Polish Tatra Mountains, southern Poland, wydanej w Acta zoologica cracoviensia 47(1-2): 9-16. Nadbitkę pracy przekazano do bilblioteki TPN. Na zakończenie prac przewiduje się powstanie monografii sów Tatrzańskiego Parku Narodowego.
  • Kierownik: dr Tomasz Wilk
    Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków
    Rok: 2014.

    Inwentaryzacja kluczowych ptaków polskich Karpat oraz stworzenie systemu ich monitorowania i ochrony

    Liczenia ptaków prowadzone są w skali całych Karpat w ramach projektu „Inwentaryzacja kluczowych gatunków ptaków polskich Karpat oraz stworzenie systemu ich monitorowania i ochrony”, realizowanego przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków w latach 2011-2015. Liczeniami na wybranych powierzchniach inwentaryzacyjnych objęte są wszystkie gatunki ptaków, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej oraz Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Liczenia w ramach projektu obejmą 4 sezony lęgowe, w latach 2011-2014. Ptaki liczone są na losowo wybranych powierzchniach próbnych – łącznie w skali całych Karpat ptaki liczone będą na ponad 500 powierzchniach, co pozwoli na kompleksową analizę ich występowania, rozmieszczenia i wybiórczości siedliskowej. W sezonie 2014 na terenie TPN inwentaryzowane są ptaki należące do nastepujących grup: ptaki nadrzeczne, ptaki wysokogórskie, podróżniczek. Dane zebrane w ramach projektu na obszarze TPN bez wątpienia uzupełnią informacje o ptakach tego terenu. Dodatkowo będą one służyły do analizy rozmieszczenia / liczebności ptaków w skali całych Karpat, umożliwiając ich efektywniejszą ochronę. Mogą stanowić także dane uzupełniające do przygotowywanego Planu Zadań Ochronnych.
  • Kierownik: dr Michał Makos
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Klimat Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glaciału

    Celem niniejszego projektu jest rekonstrukcja warunków klimatycznych na północnym skłonie Tatr Polskich podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i w późnym glacjale (26000 – 11700 lat temu). Okres ten miał miejsce podczas Morskiego Stadium Izotopowego 2. Naszym zamiarem jest określenie warunków klimatycznych na podstawie rekonstrukcji paleolodowców. Warunki klimatyczne odnoszą się zawsze do określonego interwału czasowego, a jeżeli są oparte na podstawie rekonstrukcji paleoglacjologicznej wówczas charakteryzują okres, kiedy lodowiec znajdował się w stanie stabilnym. Taki lodowiec jest w stanie formować moreny czołowe i boczne a także aktywnie abradować podłoże skalne w obrębie cyrków i żłobów lodowcowych. Dlatego określenie czasu stabilizacji lodowca jest możliwe poprzez datowanie wieku ekspozycji form akumulacji i erozji lodowcowej, co w konsekwencji umożliwi nam odtworzenie przebiegu deglacjacji obszaru badań. Otrzymane dane dadzą podstawy do skorelowania warunków klimatycznych podczas maksimum ostatniego zlodowacenia i późnego glacjału w Tatrach Polskich z innymi obszarami górskimi w Europie.
  • Kierownik: Tomasz Zając
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Mikrofacje wapieni murańskich w obrębie Kop Sołtysich

    Tematem pracy jest sporządzenie badań mikrofacjalnych w Jaworzyńskim Żlebie. Zbadanie mikrofauny, oraz skartowanie wapieni murańskich.
  • Kierownik: dr inż. Tomasz Rychliński
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Mikrofacje i środowiska sedymentacji osadów triasu w otoczeniu Doliny Białego (płaszczowina kriżniańska, Tatry Polskie)

    Rekonstrukcja środowiska sedymentacji węglanowych osadów triasu płaszczowiny reglowej dolnej na podstawie cech teksturalnych, struktur sedymentacyjnych i badań mikrofacjalnych.
  • Kierownik: dr inż. Tomasz Rychliński
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Środowisko sedymentacji i diagenezy osadów triasu środkowego rejonu Bobrowca (płaszczowina kriżniańska, Tatry Polskie)

    Rekonstrukcja środowiska sedymentacji węglanowych osadów triasu środkowego płaszczowiny reglowej dolnej na podstawie cech teksturalnych, struktur sedymentacyjnych i badań mikrofacjalnych.
  • Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Piotrowska
    Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy
    Rok: 2014.

    Szczegółowa Mapa Geologiczna Tatr w skali 1:10 000 - III etap

    Opracowano 18 arkuszy Szczegółowej Mapy Geologicznej Tatr w skali 1:10 000 (SMGT) wraz z objaśnieniami (w formie cyfrowej). Obecnie kontynuuje się badania geologiczne i prace kartograficzne dla potrzeb realizacji kolejnej transzy (7 arkuszy).
  • Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Piotrowska
    Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy
    Rok: 2014.

    Szczegółowa Mapa Geologiczna Tatr w skali 1:10 000 - III etap (3 grupa badaczy)

    Opracowano 18 arkuszy Szczegółowej Mapy Geologicznej Tatr w skali 1:10 000 (SMGT) wraz z objaśnieniami (w formie cyfrowej). Obecnie kontynuuje się badania geologiczne i prace kartograficzne dla potrzeb realizacji kolejnej transzy (7 arkuszy).
  • Kierownik: dr Piotr Kłapyta
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Lodowce gruzowe Tatr jako wskaźnik paleoklimatu późnego glacjału

    Podczas schyłkowych faz deglacjacji w cyrkach glacjalnych i w obrębie stoków uspypiskowych Tatr powstał złożony zespołu form zbudowanych z gruzu i lodu. W warunkach sprzyjających akumulacji śniegu, firnu i lodu lodowcowego u podnóży bądź na stokach usypiskowych tworzyły się formy typu protalus rampart/protalus moraine. W warunkach peryglacjalnych uformował się natomiast zespół form złożony z kontinuum morfologicznego: stok usypiskowy-nabrzmienie podstokowe-lob podstokowy-piargowy lodowiec gruzowy. Formy te są diagnostyczne dla warunków paleoklimatycznych i paleośrodowiskowych, które panowały podczas późnego glacjału w Tatrach. Wciąż niewielka znajomość cech tych form geomorfologicznych oraz niewielka liczba badań stratygraficznych, przy skoromnym stanie opracowań tych zagadnień po stronie słowackiej, sprawiają, że utrudniona jest możliwość odtworzenia ewolucji rzeźby w aspekcie całych Tatr jak i korelacji w stosunku do innych obszarów wysokogórskich w Europie. Do realizacji tematu niezbędene jest przeprowadzenie szczegółowego kartowania geomorfologicznego den cyrków glacjalnych oraz badań struktury i mikrorzeźby masy gruzowej (orientacja bloków, wykształcenie masy gruzowej, stopien zwietrzenia)oraz poznania relacji przestrzennych z formami morenowymi.
  • Kierownik: dr Piotr Jaglarz
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Wykształcenie i środowisko sedymentacji osadów seisu (dolny trias) serii wierchowej w oparciu o wybrane profile z Tatr polskich

    Rekonstrukcja środowiska sedymentacji osadów silikoklastycznych triasu dolnego serii wierchowej w Tatrach na podstawie ich cech teksturalnych i struktur sedymentacyjnych.
  • Kierownik: dr Michał Długosz
    Polska Akademia Nauk
    Rok: 2014.

    Dynamika oraz przemiany współczesnego systemu morfologicznego Tatr.

    Celem badań jest monitoring wybranych procesów morfologicznych oraz zmian w obrębie rzeźby tatrzańskiej z zastosowaniem nowoczesnych technik pomiarowych. Badania zostaną przeprowadzone w obrębie wybranych stanowisk pomiarowych uwzględniając zróżnicowanie rzeźby oraz procesów geomorfologicznych. Dzięki zastosowaniu skanera laserowego Riegl VZ-4000 możliwe będzie określenie zmian w rzeźbie w ujęciu ilościowym, nie tylko punktowo ale również powierzchniowo w obrębie całych stoków.
  • Kierownik: Jakub Sokołowski
    Sekcja Ornitologiczna Koła Leśników
    Rok: 2014.

    Struktura gatunkowa ptaków poszczególnych pięter klimatycznych

    Badania poruszają kwestię rozmieszczenia poszczególnych gatunków ptaków względem pięter klimatycznych , wraz z szacowaniem ich zagęszczenia i różnorodności na każdym z nich.
  • Kierownik: dr hab. Krystyna Żuwała
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Monitoring herpetologiczny połączony z inwentaryzacją na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego.

    Inwentaryzacja herpetofauny oraz monitoring miejsc rozrodu płazów na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego.
  • Kierownik: prof. dr hab. Alfred Uchman
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Sedymentacja mezozoicznych i kenozoicznych osadów węglanowych Tatr

    Kontynuowane są badania osadowych skał mezozoiku we wszystkich jednostkach tektonicznych, ze szczególnym uwzględnieniem środowiska sedymentacji i wieku badanych utworów.
  • Kierownik: dr Jolanta Piątek
    Instytut Botaniki im. Władysława Szafera PAN
    Rok: 2014.

    Monitoring okrzemek i stomatocyst złotowiciowców w Stawie Litworowym i na przyległym torfowisku.

    W ramach planowanego projektu badawczego opracowane zostaną okrzemki i stomatocysty złotowiciowców w Stawie Litworowym i na przyległym torfowisku. Przeanalizowane zostaną materiały zebrane w 2005 roku oraz 2014 roku. Analiza porównawcza składu gatunkowego okrzemek i morfotypów stomatocyst złotowiciowców pozwoli określić czy w Stawie Litworowym i na przyległym torfowisku zachodzą zmiany w składzie badanych glonów na przestrzeni ostatnich lat. Da także podstawy do badań monitoringowych okrzemek i stomatocyst złotowiciowców w przyszłych latach.
  • Kierownik: Aleksandra Woźniak
    Uniwersytet Warszawski
    Rok: 2014.

    Reżim źródeł zlewni potoków Strążyskiego i ku Dziurze.

    Praca magisterska ma na celu ustalenie reżimu źródeł w dolinach Strążyskiej i ku Dziurze.
  • Kierownik: dr inż. Tomasz Rychliński
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Środowiska sedymentacji i diagenezy osadów triasu fatrikum Tatr.

    Dotychczasowy stan wiedzy o sedymentacji triasu w jednostce fatricum przedstawia się następująco: w triasie basen fatricum należał do północnego segmentu karpackiej części Zachodniej Tetydy. W najniższej części triasu był obszarem sylikoklastycznej sedymentacji lądowej. W wyższej części dolnego triasu rozpoczęła się transgresja morska, w skutek której omawiany obszar stał się rozległą sebkhą, poddawaną częstym wynurzeniom i silnemu wpływowi sedymentacji terygenicznej. W środkowym triasie wykształciła się rampa węglanowa z ograniczoną cyrkulacją wód, na której dominowały środowiska niskiej energii z incydentalnymi wpływami sztormów subtropikalnych. Epizodycznie polepszające się warunki cyrkulacji wód skutkowały m.in. pojawianiem się fauny bentonicznej. Wczesnodiagenetyczna dolomityzacja, liczne pseudomorfozy po siarczanach i aragonitowy skład wapieni świadczą o podwyższonym zasoleniu wód będącym wynikiem dominacji klimatu gorącego i suchego oraz ograniczonej cyrkulacji wód. Suchy i gorący klimat wpłynął prawdopodobnie na ograniczenie dostawy materiału sylikoklastycznego. Pod koniec środkowego triasu doszło do wynurzenia platformy węglanowej. Głównymi czynnikami wpływającymi na procesy sedymentacji w późnym triasie były intensywna syndepozycyjna tektonika i kontrastowe wahania klimatu. Osady kajpru są zdominowane przez czerwone osady fluwialne, sporadyczne wpływy morskie są głównie reprezentowane przez nadbrzeżne dolomity. W ramach realizowanego tematu badawczego wykonane będą badania w nowych lokalizacjach, a ich wyniki pozwolą na dokładniejsze interpretacje paleośrodowiskowe oraz stratygraficzne.
  • Kierownik: inż. Magdalena Sitarz
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Historyczne górnictwo i hutnictwo tatrzańskie

    Czym żyło Zakopane zanim zaczęli zjeżdżać do niego turyści i kuracjusze? Kto zapuszczał się w tatrzańskie lasy od XV do XIX wieku? Dziś mało się mówi i pamięta o tym rysie historii Tatr i Zakopanego. Nie słychać już metalicznego dźwięku górniczego młota, górnicy nie drążą kolejnych sztolni. Dziś niewiele już pozostało po górnictwie i hutnictwie tatrzańskim. Dlatego my jako członkowie Studenckiego Koła Naukowego Geologów chcemy przypomnieć trochę te czasy, poprzez odnalezienie zachowanych w terenie pozostałościach po sztolniach, szybach, zakładach górniczych i hutniczych. Pozwoli to zlokalizować miejsca występowania rud, a badania mineralogiczno-petrograficzne pozwolą określić jakie rudy wydobywano. Podczas poszukiwań bardzo pomocne będą prace poprzednich poszukiwaczy sztolni tatrzańskich. Po pracach terenowych i laboratoryjnych zostanie wydana publikacja popularno-naukowa. Kolejne rozdziały będą opisywały złoża wydobywane pod Tatrami. Zostanie opisane górnictwo polimineralne, żelaza, manganu, uranu a także surowce skalne. Dodatkowo planuje się stworzenie interaktywnej wystawy przy budynku Dyrekcji TPN-u w Kuźnicach. Projekt ten jest kontynuacją projektu zapoczątkowanego przez mgr Martę Wróbel. Opiekunem projektu jest Prof. Maciej Pawlikowski.
  • Kierownik: inż. Magdalena Sitarz
    Akademia Górniczo - Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
    Rok: 2014.

    Minerały Tatr - charakterystyka występowania i opis mineralogiczno-petrograficzny

    Tatry co roku odwiedzają miliony turystów. Zachwycają się pięknymi widokami, roślinnością, a czasem uda im się napotkać tatrzańskie zwierzę. Nie każdy jednak patrzy pod nogi, dostrzega w strzelistych turniach czy piargach coś więcej niż masę kamieni. Celem członków Studenckiego Koła Naukowego Geologów przy Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie jest właśnie opisanie z czego te masy kamieni się składają, a fachowo mówiąc jakie minerały i dlaczego właśnie one, budują takie, a nie innej skały. W pierwszym etapie projektu planuje się dokumentację i lokalizację skał z wystąpieniami minerałów, badania mineralogoczno-petrograficzne pozyskanych próbek wraz z określeniem genezy i warunków powstawania. Jako efekt końcowy zostanie opracowana publikacja popularno-naukowa pt: Atlas minerałów Tatrzańskich. Przybliży ona fragment geologii Tatr i pozwoli turystom nie mającym wcześniej kontaktu z geologią rozpoznanie występujących w terenie minerałów. Publikacja ta ma na celu poszerzenie wiedzy o Tatrach i dokumentację miejsc występowania minerałów. Wyniki badań będą też podstawą prac inżynierskich i magisterskich, które zostaną przekazane TPN.
  • Kierownik: mgr Paulina Janik
    Polska Akademia Nauk
    Rok: 2014.

    Analiza różnorodności śluzowców przyśnieżnych w Tatrach w siedliskowym gradiencie wysokościowym

    Śluzowce (Myxomycetes) należą do królestwa Protozoa. Są to fagotroficzne organizmy eukariotyczne, które występują we wszystkich naturalnych ekosystemach naziemnych i związane są z butwiejącą materią organiczną. Jedną z najbardziej spektakularnych grup ekologicznych śluzowców tworzą gatunki przyśnieżne. Występują one, zwykle pospolicie, na granicy topniejącej pokrywy śnieżnej wiosną i związane są z rejonami górskimi. Śluzowce przyśnieżne przez wielu autorów uważane były do niedawna za organizmy alpejskie. Ostatnio udowodniono, na podstawie analizy danych z literatury, że nie tylko nie są to organizmy alpejskie (czyli mające centrum swojego występowania w piętrze alpejskim), ale że większość znanych stanowisk śluzowców przyśnieżnych pochodzi z niżej położonych pięter roślinnych (reglowych, piętra subalpejskiego). Celem niniejszego projektu jest zbadanie w sposób systematyczny, czy różnorodność gatunkowa śluzowców przyśnieżnych różni się w poszczególnych piętrach klimatyczno-roślinnych, czyli, czy poszczególne gatunki śluzowców przyśnieżnych mogą wykazywać pewne przywiązanie do warunków siedliskowych skorelowanych z wysokością nad poziomem morza (preferować wyższe bądź niższe położenia).
  • Kierownik: dr hab. Paweł Olejniczak
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    Ochrona górskich populacji roślin poprzez bank genów, hodowlę i wprowadzanie na stanowiska naturalne.

    Celem projektu jest skuteczna ochrona ex-situ wybranych górskich populacji roślin. W ramach projektu planowane jest objęcie działaniami następujących gatunków roślin: Woodsia alpina, Pulsatilla slavica, Draba siliquosa, Astragalus penduliflorus, Saussurea pygmaea, Juncus triglumis, Linnaea borealis, Cortusa matthioli, Sibbaldia procumbens, Cochlearia tatrae. W zależności od potrzeb wybrane gatunki będą poddane inwentaryzacji, a także zbierane będą próby do monitoringu genetycznego oraz do hodowli ex-situ.
  • Kierownik: dr hab. Paweł Olejniczak
    Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie
    Rok: 2014.

    Siedliskowe uwarunkowania wielkości nasion roślin górskich: testowanie przewidywań teorii optymalnego rozmiaru potomka

    Badania dotyczące przyczyn wewnątrzgatunkowej zmienności masy nasion roślin są nieliczne, w niewystarczający sposób uwzględniają lokalną zmienność siedlisk i nie biorą pod uwagę roli mechanizmów rozsiewania nasion oraz potencjalnego kompromisu ewolucyjnego między wielkością a liczebnością nasion. Celem projektu jest zbadanie i wyjaśnienie zmian rozmiaru nasion w gradiencie wysokości n.p.m. oraz pod wpływem innych czynników środowiska na przykładzie ośmiu powszechnie występujących gatunków roślin tatrzańskich. Projekt ma na celu sprawdzenie do jakiego stopnia wewnątrzgatunkową zmienność wielkości nasion można tłumaczyć adaptatywnymi zmianami wielkości nasion w odpowiedzi na naciski selekcyjne mikrosiedlisk.
  • Kierownik: dr Elżbieta Gorczyca
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Typy koryt potoków tatrzańskich

    Celem badań jest rozpoznanie struktury i funkcjonowania koryt tatrzańskich
  • Kierownik: Aleksandra Giza
    Uniwersytet Jagielloński
    Rok: 2014.

    Czynniki kształtujące sezonowe zmiany składu chemicznego wód w hydrochemicznym profilu Kościeliskiego Potoku w Tatrzańskim Parku Narodowym

    Temat: Czynniki kształtujące sezonowe zmiany składu chemicznego wód w hydrochemicznym profilu Kościeliskiego Potoku w Tatrzańskim Parku Narodowym. Celem badań będzie identyfikacja czynników kształtujących skład chemiczny wód powierzchniowych w podłużnym profilu hydrochemicznym w odniesieniu do sezonowych zmian natężenia przepływu. Badane będą zależności pomiędzy składem chemicznym wód, a budową geologiczną, uwarunkowaniami tektonicznymi i hydrogeologicznymi. W czasie badań terenowych zostanie wykonanych nie mniej niż cztery (maksimum sześć) serii pomiarowych. W czasie serii pomiarowych na wybranych 60 lokalizacjach zostanie wykonany pomiar cech fizyko-chemicznych, odczyn, przewodność elektrolitycznej właściwej, tlenu. W czasie badań terenowych zostanie zmierzone natężenie przepływu różnymi metodami w zależności od jego natężenia. Na podstawie pomiarów cech fizyko-chemicznych zostanie wybrane około 20-25 stanowisk których zostanie pobrana próbka do analizy składu hydrochemicznego w laboratorium. Próbki zostaną pobrane do jednorazowych butelek o pojemności 0,5 dm3 . W laboratorium hydrochemicznym zostanie wykonana analiza chemiczna w zakresie 14 jonów w tym jonów głównych (wapń, magnez, sód ,potas, wodorowęglany, siarczany, chlorki) związków biogennych – mineralnych form azotu: azotany, azotyny, jon amonu oraz fosforany oraz mikroelementów (lit, fluorki, bromki) metodą chromatografii jonowej na urządzeniu DIONEX ICS 2000. Po wykonaniu rocznej serii badań wyniki zostaną opracowane przy pomocy narzędzi statystycznych i programów GIS.